Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Γιατί η μερική ακτινοβόληση του μαστού είναι ακόμα υπό διερεύνηση;



" Η ερευνητική φύση της μερικής ακτινοβόλησης του μαστού (της περιοχής του όγκου) (partial breast irradiation - PBI) παραμένει πεδίο αντιδικίας στον τομέα της ακτινοθεραπείας. Ενώ έχει διανυθεί μία μακρά διαδρομή διεξαγωγής και ισχυρής υποστήριξης της έρευνας σ΄αυτό το πεδίο, έχουμε επιλέξει μία περισσότερο προσεκτική προσέγγιση προσφέροντας μερική ακτινοβόληση μόνο στο πλαίσιο κλινικών μελετών, ανοικτών σε επιλεγμένες ασθενείς με μικρό κίνδυνο τοπικής υποτροπής. Αυτή η επιλογή αντανακλά το γεγονός ότι η υπάρχουσα τεχνική της ακτινοθεραπείας όλου του μαστού έχει αποδειχτεί πολύ επιτυχής στον έλεγχο της τοπικής υποτροπής και παραμένει η ασφαλέστερη επιλογή για τις ασθενείς. Οι επ' αυτού θεωρήσεις ενδυναμώθηκαν από τα

Η επιπρόσθετη δόση (boost) ακτινοθεραπείας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ογκοπλαστικές επεμβάσεις


Η ογκοπλαστική χειρουργική, ένας συνδυασμός ογκολογικά ορθής χειρουργικής εξαίρεσης του όγκου και ταυτόχρονης εφαρμογής μεθόδων πλαστικής χειρουργικής, έχει ένδειξη σε επιλεγμένες ασθενείς με καρκίνο του μαστού στις οποίες η ευρεία εκτομή ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει σ' ένα αισθητικά μη αποδεκτό αποτέλεσμα και η μαστεκτομή δεν είναι επιθυμητή ως εναλλακτική επιλογή. 
Υπάρχουν διάφορες τεχνικές ογκοπλαστικής, ανάλογα με τη θέση ή μέγεθος του όγκου και την μορφολογία των μαστών, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό οδηγούν μετεγχειρητικά σε μετατόπιση της θέσης της κοίτης του

Διαφορές του αντρικού με τον γυναικείο καρκίνο του μαστού. (Συγκριτική μελέτη 13.457 περιπτώσεων αντρικού καρκίνου με 1.439.866 γυναίκες ασθενείς!)


Πρόκειται για μια έρευνα με εξαιρετικά μεγάλο αριθμό ασθενών.
Στόχος της η διερεύνηση φυλετικών διαφορών στον καρκίνο του μαστού, χρησιμοποιώντας τα στοιχεία του Εθνικού Αρχείου Νεοπλασιών ( National Cancer Data Base - NCNB).
Συνολικά συγκρίθηκαν 13.457 άντρες ασθενείς με 1.439.866 γυναίκες.
Διαπιστώσεις:
Οι άντρες σε σχέση με τις γυναίκες:

  • ήταν συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας κατά τη διάγνωση.
  • είχαν συχνότερη εμφάνιση της νόσου αν ήταν Αφροαμερικανοί και σπανιότερη αν ήταν ισπανικής καταγωγής.
  • είχαν μεγαλύτερους όγκους κατά την προσέλευση τους

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Η χρήση των συμπληρωματικών – εναλλακτικών θεραπειών κατά την διάρκεια της ακτινοθεραπείας



Οι γιατροί από το Κονέκτικατ που πραγματοποίησαν αυτή την προοπτική πολυκεντρική μελέτη σημειώνουν στο εισαγωγικό τους σχόλιο ότι η χρήση εναλλακτικών μεθόδων έχει βρεθεί να είναι αρκετά συχνή σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού. Δεν βρήκαν, όμως, αρκετά στοιχεία για το τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας και αυτό προσπάθησαν να διερευνήσουν με την μελέτη τους.
Σε 360 ασθενείς έδωσαν ένα ερωτηματολόγιο την τελευταία εβδομάδα που συμπλήρωναν τη θεραπεία τους σε 5 ακτινοθεραπευτικά κέντρα.
Το 54% των ασθενών ανέφερε ότι έκανε χρήση

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Καινοτόμες λύσεις για την ακτινοθεραπεία


Ο Τομέας Υγείας της Siemens παρουσίασε νέες καινοτόμες λύσεις για την ακτινοθεραπεία, στο πλαίσιο της συμμετοχής του στο πρόσφατο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Θεραπευτικής Ακτινολογίας και Ογκολογίας. Οι καινοτομίες που παρουσίασε η Siemens έχουν ως στόχο να συνδράμουν τους γιατρούς στη θεραπεία όγκων. 



Οι έξυπνες λύσεις λογισμικού και απεικόνισης της Siemens εξασφαλίζουν την

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Η απώτερη τοξικότητα του πνεύμονα εξαιτίας της ΑΚΘ στο μαστό



Γράφει η ΜΗΛΙΑΔΟΥ ΑΝΘΗ.
Σύμφωνα με μία νέα μελέτη, η ακτινοθεραπεία σε ολόκληρο το μαστό για τον πρώιμο καρκίνο του μαστού δεν αυξάνει την απώτερη τοξικότητα του πνεύμονος σε σύγκριση με την ΑΚΘ μετά από μαστεκτομή. Ταυτόχρονα στη συγκεκριμένη μελέτη φάνηκε ότι όταν μία ασθενής εμφανίσει οξεία ακτινική πνευμονίτιδα κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν είναι σε αυξημένο κίνδυνο για επιπλοκές από τον πνεύμονα μετά από 25 χρόνια. Η οξεία πνευμονίτιδα δεν προδιαθέτει στην ανάπτυξη απώτερης ίνωσης.
Τα στοιχεία από αυτή τη μελέτη προέρχονται από τη χρονική περίοδο κατά την οποία η συντηρητική θεραπεία του μαστού (ογκεκτομή + ακτινοθεραπεία) ήταν αμφισβητούμενη θεραπευτική προσέγγιση.
Στη συγκεκριμένη μελέτη συμμετείχαν 247 ασθενείς με καρκίνο του μαστού σταδίου Ι και ΙΙ. Τυχαιοποιήθηκαν μεταξύ τροποποιημένης ριζικής μαστεκτομής ή συντηρητικής θεραπείας (45 έως 48.6 Gy σε ολόκληρο το μαστό, 15 έως 20 Gy boost-επιπρόσθετη δόση στην κοίτη του όγκου). Οι θεραπείες χορηγήθηκαν από το 1979 έως το 1987, στο National Cancer Institute (NCI), BethesdaMaryland.
Μετά από 25 χρόνια, 102 ασθενείς ήταν ακόμη εν ζωή και 61 ασθενείς από αυτές συμμετείχαν σε μία νέα μελέτη. Όλες αυτές οι ασθενείς που στη δεύτερη μελέτη ήταν πλέον προχωρημένης ηλικίας μελετήθηκαν για δύο συνεχόμενες μέρες με απεικονιστικές εξετάσεις και έλεγχο της πνευμονικής λειτουργίας με διάφορα τεστ. Συγκρίνοντας τις δύο αρχικές θεραπευτικές προσεγγίσεις δεν φάνηκε κάποια διαφορά ούτε στα απεικονιστικά ευρήματα της πνευμονικής ίνωσης ούτε στη συμπτωματολογία του πνεύμονα. Άρα έχουν ισοδύναμη πνευμονική τοξικότητα.
Ένα χρόνο μετά τη θεραπεία, η συμπτωματική πνευμονίτιδα ήταν υψηλότερη με τη συντηρητική θεραπεία (n=31) σε σύγκριση με τη μαστεκτομή (n=30) (16.7% έναντι 0%, P =0.02). Παρόλ’αυτά, 25 χρόνια αργότερα, οι ασθενείς με πνευμονίτιδα δεν είχαν αυξημένη πιθανότητα να εκδηλώσουν απώτερη ίνωση ή ανωμαλίες στη λειτουργικότητα του πνεύμονα.
Είναι γνωστό ότι η πνευμονίτιδα και η ίνωση αναπτύσσεται όταν ακτινοβολείται ο δεξιός μαστός ενώ η στεφανιαία νόσος αναπτύσσεται όταν ακτινοβολείται ο αριστερός μαστός.
Γενικώς 25 χρόνια μετά, οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μαστεκτομή είχαν πλεονέκτημα στην επιβίωση. Πρέπει να διερευνηθεί εάν αυτό οφείλεται στη πνευμονική και καρδιακή τοξικότητα που σχετίζεται με την ακτινοθεραπεία του μαστού.
Οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη της ίνωσης, με βάση την απεικόνιση και τη μελέτη των λειτουργικών δοκιμασιών του πνεύμονα, δεν συσχετίστηκαν με την ηλικία του ασθενούς, τη χορήγηση χημειοθεραπείας (οι ασθενείς με διηθημένους λεμφαδένες έλαβαν χημειοθεραπεία κατά την αρχική διάγνωση της νόσου), τη θέση της πρωτοπαθούς εξεργασίας (αριστερά ή δεξιά), την ανάπτυξη ομόπλευρης υποτροπής ή ετερόπλευρου καρκίνου, το ιστορικό καπνίσματος, άσθματος ή διάμεσης νόσου του πνεύμονα (P >0.05 για όλους τους παράγοντες). 
Παρουσιάστηκε στο American Society for Radiation Oncology (ASTRO), 53rd Annual Meeting, Miami BeachFlorida

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Ακτινοθεραπεία: πότε πρέπει να γίνεται;



Χειρουργήθηκα πριν 20 ημέρες και η ιστολογική εξέταση έδειξε ότι είχα έναν μικρό όγκο ( καρκίνο), χωρίς να έχει πειραχτεί ο λαμφαδένας φρουρός. Μου σύστησαν ακτινοθεραπεία. Γιατί πρέπει να την κάνω, αφού όπως μου είπαν ο καρκίνος μου δεν είναι επιθετικός.   Γ.Η. 56 ετών.
Η ακτινοθεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που χρησιμοποιείται συχνά στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού. Τις περισσότερες φορές γίνεται μετά από τη χειρουργική επέμβαση και τη χημειοθεραπεία. Αυτή η συμπληρωματική εφαρμογή της ακτινοθεραπείας ονομάζεται : επικουρική ακτινοθεραπεία.
Όταν έχει αφαιρεθεί ο όγκος με ευρεία εκτομή και έχει παραμείνει ο μαστός ( έχει γίνει δηλ. μία